Duiken bij de Zeelandbrug (noord).

Clubduik 20 mei 2009 

Het tij viel vroeg afgelopen woensdag, waardoor we vroeger dan gewoonlijk al op de stek moesten zijn. Het voordeel daarvan zou dan zijn dat we misschien nog een beetje bij de brug konden parkeren. We moesten eigenlijk tussen 18:15 en 18:30 te water want de (stromings) LW kentering zou zo rond 18:58 vallen, waardoor we lekker lang de tijd zouden hebben.

Aangezien we vroeger dan normaal richting Zeeland gingen, stonden we natuurlijk in de spits muurvast. Het was ook nog eens de woensdag voor het lange hemelvaart weekend, dus half Nederland was onderweg voor een lang weekendje weg met als gevolg dat René en ik pas om 18:00 bij de brug waren. Ronald had toen ook nog 10 minuten nodig om er te komen zodat de geplande 18:15 te water eigenlijk al niet meer haalbaar was. Een mooi moment om even over de dijk te gluren naar de water condities.. en even te genieten van een schitterende spiegelgladde Oosterschelde badend in een lekker avondzonnetje, slechts hier en daar onderbroken door de bellen van een duiker op zoek naar al het moois onder het wateroppervlak.

Zodra we compleet waren, even snel omkleden om uiteindelijk pas om 18:50 in het water in te springen. Beetje aan de late kant, maar eruit gaan kon altijd nog. Bij het afdalen was er al eigenlijk geen stroming en nog best goed zicht met een meter of 4 á 5. Eerst even richting de eerste pilaar (die we misten), en dan tussen de eerste en tweede pilaar een beetje rondzwemmen met een kompas wat iets van slag af is door die stalen palen van de brug. Omdat we eigenlijk op zoek waren naar de sepias, zwommen we het eerste stuk even stevig door om bij de tentjes uit te komen. Maar elke keer als we richting Noord afbogen, draaiden we met een paar slagen weer terug richting het Westen. Het werd na een minuut of 15 op 17 meter toch wel tijd dat we bij de pijler zouden komen om op de ondiepte naar de sepias te gaan kijken. Uiteindelijk kwamen we inderdaad een pijler tegen ( al denk ik dat dat al de tweede pijler was). Hier zijn we links omheen gegaan, en dan toch weer richting (hopelijk) Noord en daar werd het inderdaad steeds ondieper.

Nadat we door de slijtgeul tussen de eerste en tweede pijler door waren, zijn we dan toch de tentjes met sepias tegengekomen. En ondanks de enkele stofwolk door zeelandse duikmollen, hadden we nog steeds heel goed zicht, en alhoewel we (te) laat te water zijn gegaan stroomde het nog steeds niet noemenswaardig. Het zou natuurlijk ook kunnen dat het doodtij van drie dagen eerder er iets mee te maken had. Na een kwartiertje bij de sepias te hebben rondgehangen, zijn we dan langzaam wer richting de instap gegaan, waarbij we vergezeld werden door een hele school zeebaarzen, welke heel goed zichtbaar waren tegen het zonlicht boven ons. Ook onder ons kwamen ze met enige regelmaat voorbij. En ondanks dat we inmiddels een 50 minuten in het water lagen ( inmiddels 45 minuten na de kentering) stroomde het nog steeds niet (noemenswaardig).

Al met al is de Zeelandbrug weer puntje gestegen op de ranglijst van leuke stekken. Zolang het maar een beetje rustig is, dan is het hier goed te doen.